పెళ్లిలో ప్రేమ" (Pellilo Prema)

అధ్యాయం 1: మొదటి చూపు

హైదరాబాద్‌లోని బంజారాహిల్స్‌లో ఒక గొప్ప వివాహ వేడుక జరుగుతోంది. రంగురంగుల లైట్లు, పూల అలంకరణ, సంగీతం, ఆనందంతో హాలు కళకళలాడుతోంది. ఈ వేడుకలో ఫోటోగ్రాఫర్‌గా ఉన్నాడు శ్రీను, ఒక 25 ఏళ్ల యువకుడు. శ్రీను కెమెరా అతని ప్రాణం. అతని కెమెరా కన్ను అందమైన క్షణాలను, నవ్వులను, భావోద్వేగాలను బంధిస్తుంది.

వేడుకలో శ్రీను జంటను ఫోటో తీస్తూ, ఒక అమ్మాయిని చూశాడు. ఆమె పేరు అనురాగిణి, అను అని పిలుస్తారు. ఆమె నీలం రంగు లంగా వోణిలో, చేతిలో రంగోలీ పళ్లెం పట్టుకొని, వధూవరులకు ఆశీర్వాదం చేస్తూ నవ్వుతూ ఉంది. ఆమె నవ్వు, కళ్లలోని చలాకీతనం శ్రీను హృదయాన్ని క్షణంలో ఆకర్షించాయి. అతని కెమెరా ఆమె వైపు తిరిగింది. క్లిక్! ఆమె నవ్వును బంధించాడు.

శ్రీను తన సహాయకుడు కిరణ్‌తో అడిగాడు, "ఆ అమ్మాయి ఎవరు?" కిరణ్ చెప్పాడు, "అను, వధువు సోదరి. డాన్స్ టీచర్, హైదరాబాద్‌లోని కూకట్‌పల్లిలో నృత్య పాఠశాల నడుపుతుంది." శ్రీను మనసు ఆమె గురించే ఆలోచిస్తూ, మళ్లీ కెమెరాతో ఆమె ఫోటోలు తీస్తూ గడిపాడు.

అధ్యాయం 2: మాటల మొదలు

వివాహ వేడుక మూడు రోజులు జరిగింది. రెండో రోజు సాంస్కృతిక కార్యక్రమంలో అను తన విద్యార్థులతో కలిసి భరతనాట్యం ప్రదర్శన ఇచ్చింది. ఆమె నృత్యం అందరినీ ఆకట్టుకుంది. శ్రీను ఆమె నృత్యాన్ని కెమెరాలో బంధించాడు. ప్రదర్శన తర్వాత, అను శ్రీను దగ్గరకు వచ్చి, "మా నృత్యం ఫోటోలు బాగా తీశారా?" అని అడిగింది.

శ్రీను సిగ్గుగా నవ్వి, "మీ నృత్యం అంత అందంగా ఉంటే, ఫోటోలు ఎలా ఉంటాయి? చూడండి," అని తన కెమెరా స్క్రీన్‌లో ఫోటోలు చూపించాడు. అను ఆ ఫోటోలు చూసి, "వావ్! మీరు నిజంగా కళాకారుడే!" అంది. ఆ మాటలతో వారి మధ్య స్నేహం మొదలైంది.

వేడుకలో వారు తరచూ మాట్లాడుకునేవారు. అను శ్రీనుకు తన నృత్య పాఠశాల, డాన్స్ పట్ల ఇష్టం గురించి చెప్పింది. శ్రీను ఆమెకు తన ఫోటోగ్రఫీ కలలు, హైదరాబాద్‌లోని హుస్సేన్‌సాగర్, చార్మినార్ వంటి ప్రదేశాలలో అందాలను కెమెరాలో బంధించే అభిరుచి గురించి చెప్పాడు. ఒక సాయంత్రం, వేడుకలోని ఒక నిశ్శబ్ద క్షణంలో, అను అడిగింది, "శ్రీను, నీ కెమెరా ఎప్పుడూ అందమైనవే చూస్తుందా?"

శ్రీను ఆమె కళ్లలోకి చూసి, "అందమైన హృదయాలను కూడా చూస్తుంది," అన్నాడు. అను ముఖం సిగ్గుతో ఎరుపెక్కింది.

అధ్యాయం 3: ప్రేమ పుష్పించడం

వివాహం ముగిసిన తర్వాత, శ్రీను అనుకు ఫోటోలు ఇవ్వడానికి ఆమె కూకట్‌పల్లిలోని నృత్య పాఠశాలకు వెళ్లాడు. అక్కడ ఆమె పిల్లలకు నృత్యం నేర్పడం చూసి మరింత ఆకర్షితుడయ్యాడు. అను శ్రీనును ఆహ్వానించి, "నీ కెమెరాతో మా పిల్లల డాన్స్ తీస్తావా?" అని అడిగింది. శ్రీను సంతోషంగా ఒప్పుకున్నాడు.

ఆ రోజు నుంచి, వారు తరచూ కలుసుకునేవారు. శ్రీను అను పాఠశాలలో ఫోటో సెషన్లు చేసేవాడు. అను శ్రీనుతో కలిసి హుస్సేన్‌సాగర్ దగ్గర సూర్యాస్తమయ ఫోటోలు తీసేందుకు వెళ్లేది. ఒక రోజు, హైదరాబాద్‌లోని నెక్లెస్ రోడ్‌లో, అను శ్రీనుకు ఒక చిన్న గాజు బొమ్మ ఇచ్చింది—ఒక నృత్య జంట ఆకారంలో. "ఇది నీకు నా జ్ఞాపకం," అంది. శ్రీను ఆ బొమ్మ చూసి, "నీవు నా జీవితంలోనే ఒక అందమైన క్షణం," అన్నాడు. ఆ క్షణంలో వారి ప్రేమ స్పష్టమైంది.

అధ్యాయం 4: అడ్డంకులు

కానీ వారి ప్రేమ మార్గం సులభం కాదు. అను తండ్రి రామమూర్తి, ఒక ప్రభుత్వ ఉద్యోగి, కూతురు ఒక ఫోటోగ్రాఫర్‌ను పెళ్లి చేసుకోవడాన్ని వ్యతిరేకించాడు. "నీకు ఒక స్థిరమైన ఉద్యోగం ఉన్నవాడిని చూస్తాం," అన్నాడు. అను తల్లి లీల, మాత్రం కూతురు సంతోషాన్ని చూడాలని కోరుకుంది. శ్రీను ఇంట్లోనూ అతని అమ్మ సరళకు ఆందోళన. "మనం సాధారణ కుటుంబం, శ్రీను. ఆ అమ్మాయి మన జీవన శైలికి సరిపోతుందా?" అని అడిగింది.

అను, శ్రీనుల మధ్య దూరం పెరిగింది. రామమూర్తి అనుకు మరో సంబంధం చూడడం మొదలుపెట్టాడు. శ్రీను తన ఫోటోగ్రఫీలో మునిగిపోయాడు, కానీ అతని కెమెరా కన్ను అను నవ్వునే వెతుకుతూ ఉండేది.

అధ్యాయం 5: విడిపోవడం

ఒక రోజు, అను శ్రీనును హైదరాబాద్‌లోని ట్యాంక్ బండ్ దగ్గర కలిసి, "నా తండ్రి నన్ను ఒప్పించడం కష్టం. నీవు నీ కలలను వదులుకోవద్దు, శ్రీను," అంది కన్నీటితో. శ్రీను, "నీ సంతోషం నాకు ముఖ్యం, అను. కానీ నిన్ను మరచిపోలేను," అన్నాడు. వారు విడిపోయారు, కానీ వారి హృదయాలు ఒకదానికొకటి ఆకర్షితమై ఉన్నాయి.

అను తన నృత్య పాఠశాలలో బిజీగా ఉండేది. శ్రీను తన ఫోటోగ్రఫీని మరింత అభివృద్ధి చేసుకున్నాడు. అతను ఒక జాతీయ ఫోటోగ్రఫీ పోటీలో గెలిచి, హైదరాబాద్‌లో పేరు తెచ్చుకున్నాడు. కానీ అతని హృదయం అను గురించే ఆలోచిస్తూ ఉండేది.

అధ్యాయం 6: పునఃసమాగమం

రెండు సంవత్సరాల తర్వాత, హైదరాబాద్‌లోని శిల్పారామంలో ఒక సాంస్కృతిక మహోత్సవం జరిగింది. అను తన విద్యార్థులతో నృత్య ప్రదర్శన ఇవ్వడానికి వచ్చింది. శ్రీను ఆ కార్యక్రమానికి ఫోటోగ్రాఫర్‌గా ఆహ్వానించబడ్డాడు. స్టేజ్‌పై అనును చూసిన శ్రీను కెమెరా కన్ను మళ్లీ ఆమె వైపు తిరిగింది. ప్రదర్శన తర్వాత, వారు కలుసుకున్నారు.

"అను, నీ నృత్యం ఇప్పటికీ అద్భుతం," అన్నాడు శ్రీను. అను నవ్వి, "నీ ఫోటోలు ఇప్పుడు పత్రికల్లో కనిపిస్తున్నాయి. నీ కల నెరవేరింది," అంది. వారు హుస్సేన్‌సాగర్ ఒడ్డున కూర్చొని, పాత జ్ఞాపకాలు మాట్లాడుకున్నారు. అను, "నేను నిన్ను మరచిపోలేకపోయాను, శ్రీను," అంది. శ్రీను, "నా కెమెరా నీ నవ్వునే వెతుకుతోంది, అను," అన్నాడు.

అధ్యాయం 7: ప్రేమ విజయం

అను తండ్రి రామమూర్తి, శ్రీను యొక్క కష్టం, విజయాన్ని చూసి మనసు మార్చుకున్నాడు. "నీ ప్రేమ నిజమైనది, శ్రీను. నా కూతురు సంతోషం నాకు ముఖ్యం," అన్నాడు. సరళ కూడా అనును కోడలిగా స్వాగతించింది.

ఒక శుభ దినాన, హైదరాబాద్‌లోని తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానంలో శ్రీను, అను వివాహం జరిగింది. శ్రీను కెమెరా అను నవ్వును శాశ్వతంగా బంధించింది. వారు కలిసి అను నృత్య పాఠశాల, శ్రీను ఫోటోగ్రఫీ స్టూడియోను నడిపారు. వారి ప్రేమ కథ, హైదరాబాద్‌లో ఒక స్ఫూర్తిదాయక కథగా నిలిచిపోయింది.